wiersz
Człowiek- wytworem Istnienia.
Człowiek na scenie Wśród masek i cieni, Głosu i wiary, że jeszcze coś zmieni... Że uda mu się pokonać świat ludzi i cieni... W zamyśle ukrytym jak sufler za sceną, Z iskrami nicości, a może wieczności... Z nadzieją... Bo człowiek- istota niejasna, Zdumiona, by nie rzec- że zagubiona... CZŁOWIEK- wytworem Bożego Istnienia.